Ik wil ondernemen

Tijdens mijn Barco-bedrijfsstage sprak ik met zowat het hele managementteam van de multinational. Nadat de gesprekspartner mij een overzicht gegeven had van zijn takenpakket, de marktsituatie waar zijn divisie actief is, de producten die zijn divisie maken en de uitdagingen en vooruitzichten voor de toekomst, stelde ik steeds de volgende vraag als eerste: wat kan/moet de overheid volgens u doen om het ondernemingsklimaat voor uw bedrijf gunstiger te maken en dus de eventuele struikelblokken weg te werken? Meestal volgde dan een “Pfff… heb je een uurtje de tijd?”.

We zijn er dus nog lang niet, bij die administratief eenvoudige overheid die de ondernemingen alle kansen geeft door te zorgen voor meer mogelijkheden om toptalent aan te trekken en in (West-) Vlaanderen te houden, voor een effectiever ondersteuningsbeleid (subsidies), voor meer gerichte investeringen in R&D (research & development), voor een beter overleg en een vlottere samenwerking tussen Vlaamse bedrijven in aanverwante sectoren, voor een vermindering van de fiscale lasten voor de bedrijven, voor meer flexibiliteit op de arbeidsmarkt (interim-arbeid), voor een vlotter woon-werkverkeer, enzovoort.

Er is dus nog veel werk aan de winkel. Misschien moeten we het voorbeeld van Canada volgen, dat de loonlast voor R&D-personeel met 60% doet dalen als het bedrijf én het beslissingscentrum ervan structureel verankerd zijn in het land? Zo kunnen we meer internationale topbedrijven naar ons land halen, die zorgen voor meer uitstraling, aantrekkingskracht voor andere bedrijven, meer uitdagende jobs voor hooggekwalificeerd personeel in eigen land…  Of misschien moeten we doen zoals China, dat de lokale verankering van nieuwe technologie expliciet als criterium hanteert bij overheidsopdrachten. Zo stimuleert de overheid indirect de technologische ontwikkeling en de werkgelegenheid in eigen land.

Als ik dan lees wat ons te wachten staat als de voorstellen van formateur Di Rupo werkelijkheid worden… Een verhoging van de belastingen voor werkende tweeverdieners, het niet fundamenteel ingrijpen in de pensioenleeftijd, het niet of nauwelijks beperken van de werkloosheidsuitkering in de tijd, het niet splitsen van de vennootschapsbelasting, het amper afslanken van de overheid, enz. Dan is er van een verbetering van het bedrijfsklimaat geen sprake, integendeel. Ook dat leerde ik bij de entrepreneurs die ik ontmoette bij Barco: ze vrezen het ergste voor de Vlaamse en Belgische ondernemingen als Di Rupo I geïnstalleerd wordt. En daar ziet het toch helaas naar uit nu.

Veel vrees en pessimisme dus in de ondernemerswereld. Toch leerde ik tijdens mijn Barco-bedrijfsstage vooral hoe mooi en uitdagend ondernemen is. Het moet fantastisch zijn om een product te ontwikkelen, te verbeteren, in de markt te plaatsen, te verkopen, opnieuw te verbeteren, in de markt te plaatsen, te verkopen,… Je hebt echt het gevoel dat je een meerwaarde biedt en een toegevoegde waarde levert voor de samenleving. Tiens, is dat laatste ook niet de bedoeling van een politicus? Het is alvast MIJN bedoeling om als politicus een toegevoegde waarde voor de samenleving te zijn. Ik maak er dit politiek jaar in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, dat dinsdag start, zeker opnieuw werk van.