15 december 2010Als lid van de Commissie Defensie ben ik ook een van de drie N-VA-vertegenwoordigers in de Commissie Legeraankopen. Die commissie adviseert de minister adviseert over de aankoop van legermateriaal (wapens, uitrusting, rollend materieel, …). De eerste bijeenkomst van die commissie waande ik me zowaar weer in mijn jeugdjaren. Er kwamen enkele grote aankoopdossiers ter sprake, onder andere deze van de aankoop van gesofisticeerde legervesten, communicatieapparatuur incluis. Tijdens een zoveelste emmerende tussenkomst van de PS’er van dienst, droomde ik toch eventjes weg, terug naar de tijd toen ik dolenthousiast met G.I. JOE speelde en op het speelplein kampen bouwde en legertje speelde met mijn vriendjes...
Maar kinderlijk zijn de dossiers die de Commissie Legeraankopen bespreekt allesbehalve. Meestal gaat het om zeer dure aankopen en bevatten deze aankoopdossiers bijzonder gevoelige informatie. Daarom zijn de leden van de commissie strikt gehouden aan hun geheimhoudingsplicht, die het huishoudelijk reglement en het protocol ook uitdrukkelijk voorschrijven.
Als nieuwkomer in de Kamer durf je er helemaal niet aan denken om die vertrouwelijkheid te schenden. Maar meer ervaren rotten hebben daar blijkbaar minder problemen mee. Ik was compleet verbijsterd toen De Standaard onlangs (op 8 december) berichtte over de ontwikkeling en aankoop van heel dure hypermoderne legervesten voor onze militairen. De krant wist alle details over het gevoelige dossier te vertellen. Een zogezegd ‘vertrouwelijk’ dossier. Het perslek kon snel toegeschreven worden aan sp.a-collega David Geerts, die de informatie lekte om vervolgens in de krant zijn ongezouten (afkeurende) mening over de aankoop van de legervesten te ventileren. Zelfs een kind - dat nog met G.I. JOE speelt- kon meteen detecteren waar het lek vandaan kwam…
Ik was er net als mijn N-VA-collega’s absoluut niet over te spreken dat Geerts vertrouwelijke documenten deelde met de pers. De commissie vindt niet voor niets plaats achter gesloten deuren. De bepaling over de geheimhoudingsplicht staat niet voor niets in het huishoudelijk reglement van de Commissie Legeraankopen. Zo’n reglement is er om nageleefd te worden. En dat is voor iedereen gelijk. Punt.
De N-VA schreef daarom een brief naar Kamervoorzitter Flahaut (PS) om hem – conform het huishoudelijk reglement van de commissie – te vragen om de zaak ernstig te onderzoeken en maatregelen te treffen op basis van het reglement. En dat reglement voorziet bij het schenden van de geheimhoudingsplicht in de uitsluiting van het commissielid. Ook minister De Crem (CD&V) en commissievoorzitter Wouter De Vriendt (Groen!) schreven een soortgelijke brief naar de Kamervoorzitter.
Dan zou je toch denken dat die Kamervoorzitter zijn eigen reglement strikt zal volgen en de sp.a-collega de wacht zou aanzeggen. Is dat even een misrekening! Flahaut verkondigde na het ontvangen van de brief prompt in de pers dat hij niet zou weten tegen wie hij maatregelen zou moeten nemen. Hij achtte, na de oproep van de commissievoorzitter om de geheimhoudingsplicht te respecteren, het incident gesloten… In een antwoord op onze brief schrijft Flahaut dat hij het binnenkort met commissievoorzitter De Vriendt zal hebben over deze kwestie, “ten einde in de toekomst dergelijke incidenten te vermijden”.
Ongelooflijk is dat. Flahaut sluit zijn ogen voor de platvloerse aanfluiting van het reglement van de instelling waar hij het fiere opperhoofd van mag zijn… Schandalig. Dat ‘Wikileaker’ David Geerts deel uitmaakt van de sp.a en Flahaut van de PS speelt hier ongetwijfeld geen enkele rol…
De BSP-kameraden van weleer hebben mekaar opnieuw gevonden. Niet alleen in deze zaak trouwens. Ook in de regeringsformatie krijg ik steeds meer de indruk dat de BSP uit haar as is herrezen… En dat maakt me niet meteen optimistisch.
|
Auteur(s): |
Bert Maertens, Kamerlid |
Contactinfo: |
Thema('s): |
Buitenland & defensie |